ความรักในงานศิลปะแขนงใดแขนงหนึ่ง และมุ่งมั่นจะเรียนรู้และสร้างสรรค์อย่างจริงจัง เป็นสิ่งที่เด็กๆและเยาวชนควรมีอย่างยิ่ง เพราะศิลปะไม่ว่าจะแขนงใดก็ตามจะช่วยหล่อหลอมจิตใจของผู้สร้างสรรค์และผู้เสพให้อ่อนโยน งดงาม
วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง ดินสอแท่งสั้น ของฉวีวรรณ พุ่มแก้ว สะท้อนให้เห็นความปักใจในความรัก ความมุ่งมั่นที่จะเป็นจิตรกรของเด็กชายก้าวไกล แม้เขาจะเป็นเด็กยากจนแทบไม่มีเงินเรียนหนังสือ จนช่วงชีวิตหนึ่งเขากับน้องต้องเป็นขอทานเพื่อเลี้ยงชีวิต อุปสรรคในชีวิตของเด็กชายช่างมากมาย นับแต่พ่อตาย ยากจน และแม่มีอาการทางจิต แต่เขาก็ผ่านมันได้เพราะความรักที่เป็นจิตรกรอย่างทุ่มเทของเขา ซึ่งนำไปสู่ความเข้าใจและเห็นใจของชุ่มชน ตั้งแต่ครูใหญ่ไปจนกระทั่งเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยว
ผู้เขียนไม่เพียงแสดงภาพชีวิตเด็กชายกับครอบครัว หากแต่ยังสะท้อนภาพชุมชนและการเป็นเครือข่ายกันของคนในชุมชน คอยช่วยเหลือเอื้อเฟื้อกันยามมีปัญหา ส่งผลให้เกิดความสุขแก่ผู้คนในชุมชน และสร้างตัวละครผู้ใหญ่ที่เรียนรู้ว่าตนเองเคยเป็นเด็ก นับเป็นภาพที่สะท้อนเพื่อการเรียนรู้ที่ดีสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ในปัจจุบัน
ผู้เขียนใช้ดินสอแท่งสั้นเป็นสัญลักษณ์ของการวาดภาพและความมานะอดทน และชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จในชีวิตของคนมิได้หล่นลงมาจากฟ้าอย่างง่ายดาย หากต้องอาศัยความมุ่งมั่น ความมานะ และความพากเพียรอดทนเป็นสำคัญ ซึ่งแน่นอนว่า เด็กชายก้าวไกล ตัวละครเอกของเรื่องทำได้ และทำได้ดีด้วย